سرگرمی-SMS-عکس

.همه چیز در پایان خوب است

!اگر خوب نباشد بدان که هنوز به نقطه پایان نرسیده ای

+نوشته شده در سه شنبه نوزدهم آبان 1388توسط سوسک کثیف

...بیمار عزیزمون ترکمون کرد برای اینکه تنهایی خدا رو پر کنه

+نوشته شده در چهارشنبه سیزدهم آبان 1388توسط سوسک کثیف

چند دقیقه دیگر
چند دقیقه دیگر وقت داری
تا به من نگاه کنی

،به من، به چشمانم
و به قلبی که برای تو می تپد
این شب و این باران
و تو

چند دقیقه دیگر وقت داری
تا به من نگاه کنی
...پیش از آن که کاملا ً تمام شوم

پ ن: سلام و عرض ارادت خدمت همه دوستان گلم که توی این مدت من رو شرمنده ی مهربونی هاشون کردن.. همتون رو دوست دارم و امیدوارم غم سراغتون نیاد... سعی می کنم زنده بمونم و زندگی کنم, تا خدا چی بخواد

+نوشته شده در سه شنبه پنجم آبان 1388توسط سوسک کثیف

...

...کرم خاکی طالب حقیقت بود

...ولی گنجایش حقیقت را نداشت

...ناتوان بود

...کرم خاکی طالب حقیقت بود

.اما... طالب رنج نبود... شاید فقط بلند پرواز بود

..روزگاری گذشت... با حرکت بیلی به سطح خاک رانده شد

...وقتی سر از خاک برآورد... متوجه شد که نمی تواند نور را تحمل کند

.خواب آلود چاله ای کند و با لذت پذیرای تاریکی اش شد

...و آن روزی که باران آمد

...کرم خاکی ایستاده بود تا به حقیقت برسد

!آن... در جستجویش نبود! خواستارش بود

...و آن روز

...کرم خاکی تقلا کرد و از خاک مرطوب بالا رفت

... خسته سر از خاک بر آورد

...نومیدانه به سطح خاک خزید

...حالا نور را می فهمید

پ ن: هنوز از شما دوستان تمنای دعا برای شفای بیمارمون دارم

+نوشته شده در یکشنبه نوزدهم مهر 1388توسط سوسک کثیف

..........................برای شفای بیماری عزیزی احتیاج به دعای دوستان دارم

+نوشته شده در دوشنبه سیزدهم مهر 1388توسط سوسک کثیف

من کیستم؟

هر گاه محيط اطراف خود را مي نگريم هستي و موجودات گوناگون آنرا مي بينيم،سپس در ديده هاي خود كاوش مي كنيم و گاه دست به قلم مي بريم و يافته ها و انديشه هاي خود را مي نگاريم،اين سوال پيش مي آيد: براستي اين كيست كه مينگرد و مينگارد؟

همه ما درابتدا مي دانيم كه هستيم و واقعيت داريم و موجودات ديگر نيز هستند. اين قدرت ادراك هستي ،درهمه ما وجود دارد، آن كودك شيرخوار درک مي كند آنجا كه سينه مادر را به دهان مي گيرد و شير مي خورد، اگر از نهانٍِ وجود كودك بيرون بكشيد، خواهد گفت من مي دانم كه هستم و اين منبع شير نيز واقعيت و وجود دارد و چون هست به سوي آن رو مي كنم و آنرا مي طلبم. زيرا اگر شير وجود نداشت هرگز آنرا طلب نمي كردم

ما مي خواهيم از ابتدائي ترين نقطه آغاز كنيم و بالا برويم؟ ما به محض گشودن چشم و گوش چيزي به جز اينكه هستيم، نديديم و نشنيديم. با اعضا و جوارحمان همه را لمس كرديم و جز هستي، امر ديگري را نيافتيم، همه آفتاب و تاريكي شب، سرما، گرما همه را حس كرديم و فهميديم كه هستند و واقعيت دارند

بزرگمردی از اين علم من كيستم؟اينگونه ياد مي كند:

معرفت نفس همان روان شناسي و خودشناسي است كه نزدیکترین راه به ماوراي طبيعت و صراط مستقيم خداشناسي است. انسان بزرگترين جدول بحر وجود، و جامع ترين دفتر غيب و شهود، و كاملترين مظهر واجب الوجود است.

ايشان در كتاب معرفت نفس آورده اند:

«وجود است كه مشهود ما است؛ ما موجوديم و جز ما همه موجودند؛ ما جز وجود نيستيم و جز وجود را نداريم و جز وجود را نمي‌يابيم جز وجود را نمي‌بينيم. وجود را در فارسي به هست و هستي تعبير مي‌كنيم.

در مقابل وجود عدم است كه از آن به نيست و نيستي تعبير مي‌شود. و چون عدم نيست و نيستي است پس عدم هيچ است و هيچ، چيزي نيست تا دیده شود. پس وجود است كه منشأ آثار گوناگون است و هرچه كه پديد مي‌آيد بايد از وجود باشد نه از عدم.

خلاصه اينكه جز هستي چيزي نيست و همه هستند و هر اثري از هستي است.

پس به بیانی ساده تر: من هستم

حال كه وجداناً و عياناً مي‌دانيم كه اين مميّز و حاكم، هر يك از ما است و هر يك از ما داراي اين چيز تميز دهنده(هستی) است كه در هر حال و در هر جا و در هر وقت داراي آن است، مي‌پرسيم كه ذات آن چيز يعني گوهر و سرشت آن چيست و چگونه موجودي است؟

و اگر در بيرون ما است، چگونه با ما ربط دارد؟ وانگهي ما كيستيم كه او در بيرون ما است؟

و اگر در ما است در كجاي ما است؟ و اگر عضوي از اعضاي پيدا يا پنهان ما است كدام عضو است؟

پ ن: در پست قبل سوالی مطرح شد و از دوستان استمداد کمک که به سوال جواب بدهند..هر کسی برداشت خودش رو داشت به قول یارو گفتنی هر کسی از ظن خود شد یار من! و البته کسی خودش رو درگیر بحث نکرد.. بگذریم

.پ ن۲: هدف این بحث سیاسی نیست

پ ن۳: سوال: من كيستم كه داراي آن چيزم؟

+نوشته شده در پنجشنبه نهم مهر 1388توسط سوسک کثیف

انسان کامل از دیدگاه نهج البلاغه

خودشناسی، مهم‏ترین عامل خوشبختی انسان در دنیا و آخرت است. بزرگان علم اخلاق، با توجه به روایات و آموزه‏های دینی، از خودشناسی به عنوان سودمندترین علوم یاد کرده و آن را نخستین مرحله در سیر و سلوک اخلاقی برشمرده‏اند و همانگونه که در روایات اسلامی آمده است، خداشناسی هم از خودشناسی آغاز می‏شود.

کسی که خود را شناخت و ارزش و بهای این روح ملکوتی که خداوند به او عطا نموده است را فهمید و دانست که قابلیّت آن را دارد که در مقام اشرف مخلوقات، به جایگاهی برتر از فرشتگان برسد، دیگر فریفته ظواهر دنیا نمی‏شود و دل و جانش را اسیر این دنیای بی ارزش نمی‏کند. امیر مؤمنان، حضرت علی علیه‏السلام در سخن کوتاهی درباره دنیا و ارزش و بهای والای جان انسان، چنین می‏فرمایند:

«آیا آزاد مردی نیست که این لقمه جویده حرام دنیا را به اهلش واگذارد؟ همانا بهایی برای جان شما جز بهشت نیست؛ پس به کمتر از آن نفروشید!»

پ ن: خواستم بحث جدید وبلاگم رو با بحث خودشناسی شروع کنم, به خاطر گسترده بودن بحث خیلی برام سخته که بخوام روی این موضوع مانور بدم.. برای همین از دوستان می خوام که با شرکت توی بحث به من کمک کنن...

پ ن۲: سوال: من(انسان)کیستم؟

+نوشته شده در چهارشنبه یکم مهر 1388توسط سوسک کثیف

بدرود

بدرود ای که هنوز فرا نرسیده از آمدنت شادمان بودیم

...هنوز رخت بر نبسته از رفتنت اندوهناک

+نوشته شده در شنبه بیست و هشتم شهریور 1388توسط سوسک کثیف